Możemy bardzo dobrze rozumieć siebie, znać historię swojego dzieciństwa, widzieć własne mechanizmy obronne, schematy i przekonania. Jednak samo uświadomienie sobie czegoś nie oznacza jeszcze zmiany.
Świadomość zaczyna mieć realną wartość dopiero wtedy, gdy prowadzi do odpowiedzialności.
A odpowiedzialność oznacza między innymi:
🌿 zauważam swoje reakcje, ale nie usprawiedliwiam nimi wszystkiego,
🌿 rozumiem swoją historię, ale nie pozwalam, aby bez końca kierowała moim życiem,
🌿 potrafię rozpoznać własne granice i zaczynam ich pilnować,
🌿 widzę konsekwencje swoich wyborów, także dla innych ludzi,
🌿 przestaję czekać, aż ktoś mnie „naprawi”, uratuje albo podejmie decyzję za mnie,
🌿 pytam nie tylko: „Dlaczego taki jestem?”, ale przede wszystkim: „Co zrobię z tym, co już o sobie wiem?”
🌻 Można przez lata mówić o świadomości i nadal żyć na autopilocie. Można doskonale znać swoje schematy i każdego dnia je powtarzać. Można wiedzieć, że jakaś relacja nas niszczy i w niej nadal tkwić. Wiedzieć, że ciało potrzebuje odpoczynku i nadal je przeciążać. Wiedzieć, że żyjemy wbrew sobie i każdego ranka wybierać dokładnie to samo.
🌻 Świadomość mówi: „Widzę, co się dzieje.”
🌻 Odpowiedzialność dodaje: „I uznaję, że mam wpływ na to, co zrobię dalej.”
Nie oznacza to, że mamy wpływ na wszystko, bo nie wybieramy wszystkich okoliczności, które nas spotykają. Nie kontrolujemy innych ludzi, ani nie możemy cofnąć przeszłości. Ale zawsze pozostaje przestrzeń wyboru: jak odpowiem, jaką granicę postawię, o co poproszę, z czego zrezygnuję, co będę dalej podtrzymywać, a czego już nie chcę wnosić do swojego życia.
I być może właśnie to jest jeden z najważniejszych wymiarów dojrzałej świadomości: nie tylko coraz lepiej siebie rozumieć, ale coraz bardziej świadomie odpowiadać za sposób, w jaki żyjemy.
🌻 Bo pytanie nie brzmi wyłącznie: „Czy jestem świadoma/y?”
🌻 Ale również: „Co to zmienia w moim życiu?”
Żyj świadomie. Twórz dobro.
Świadomy Wymiar