Streszczenie: Artykuł przedstawia 7 wymiarów świadomego życia – Boga/Źródło, świadomość, ciało, wartości, odpowiedzialność, relacje i wspólnotę – jako drogę prowadzącą od poznania siebie do życia, które ma znaczenie także dla innych. Świadomość nie kończy się tu na rozwoju osobistym czy duchowych praktykach: ma przekładać się na konkretne wybory, sposób traktowania ludzi i odpowiedzialność za to, co wnosimy do świata. To droga od „co mogę otrzymać?” do „co mogę dać?”.
I. Bóg – Źródło
Na czym buduję swoje życie?
Pierwszym wymiarem jest relacja z czymś większym od nas samych. To przestrzeń sensu, transcendencji, zaufania, pokory, wdzięczności, modlitwy, kontemplacji i ciszy.
Praktyka: Zatrzymaj się i połącz
II. Świadmość – Widzenie
Kim jestem i co mną kieruje?
Uczymy się obserwować siebie bez automatycznego utożsamiania się z każdą myślą, emocją, czy reakcją. Poznajemy swoje przekonania, schematy, lęki, potrzeby i pragnienia.
Praktyka: Zauważ
III. Ciało – Ucieleśnienie, Ugruntowanie
Czy naprawdę jestem obecna/ obecny w swoim życiu?
Ciało nie jest dodatkiem do życia duchowego, Jest miejscem, w którym doświadczamy życia. Uczymy się słuchać ciała, odpoczywać, oddychać, poruszać się, regulować napięcie i odzyskiwać kontakt z czuciem.
Praktyka: Poczuj
IV. Wartości – Kompas
Co jest dla mnie naprawdę ważne?
Świadome Życie wymaga wewnętrznego kompasu.
Prawda. Miłość. Odpowiedzialność. Uczciwość. Odwaga. Wolność. Wierność. Szacunek. Godność. Służba.
Wartości stają się prawdziwe dopiero wtedy, kiedy wpływają na nasze decyzje.
Praktyka: Rozeznaj
V. Odpowiedzialność – Wybór
Co zależy ode mnie?
Nie mamy kontroli nad wszystkim, co wydarza się w naszym życiu. Mamy jednak wpływ na sposób, w jaki odpowiadamy na rzeczywistość. Bierzemy odpowiedzialność za nasze decyzje, słowa, granice, czas, ciało, relacje, pracę, pieniądze i sposób wykorzystywania własnych możliwości.
Praktyka: Wybierz
VI. Relacje – Miłość w praktyce
Jak traktuję drugiego człowieka?
Relacje są jednym z najważniejszych miejsc praktykowania świadomości. Miłość nie jest wyłącznie uczuciem. Jest obecnością, szacunkiem, uczciwością, granicami, odpowiedzialnością, przebaczeniem i troską.
Praktyka: Kochaj
VII. Wspólnota – Służba
Co wnoszę do świata?
Rozwój człowieka nie kończy się na nim samym. Dojrzała świadomość prowadzi od: „Co mogę otrzymać?” do „Co mogę dać?”
Rodzinie. Sąsiadom. Lokalnej Społeczności. Naturze. Ludziom potrzebującym pomocy. Przyszłym pokoleniom. Zwierzętom.
Praktyka: Wnoś dobro
Siedem wymiarów tworzy drogę:
ŹRÓDŁO – WIDZENIE – CZUCIE – ROZEZNANIE – WYBÓR – MIŁOŚĆ – SŁUŻBA
Bóg przypomina mi, że nie jestem centrum wszystkiego.
Świadomość pozwala mi zobaczyć siebie.
Ciało pozwala mi być obecną/ obecnym.
Wartości pokazują kierunek.
Odpowiedzialność zamienia kierunek w decyzję.
Relacje sprawdzają moje wartości w praktyce.
Służba sprawia, że moje życie staje się czymś większym niż ja.